نقد و بررسی هتل عباسی اصفهان از نگاه مسافرها


نقد و بررسی هتل عباسی اصفهان به قلم زهره سمر
تاریخ: 1396/05/12

هتل عباسی اصفهان که سابقاً به کاروانسرای مادر شاه شهره بود، در بین سال های 1346-1339 احداث گردید و با 225 باب اتاق و سوئیت و آپارتمان به یکی از بزرگترین و مجلل ترین هتل‌های پنج ستاره کشور تبدیل شد. نوشتن راجع به پلان و جزئیات معماری هتل عباسی در این مقال نمی‌گنجد. چراکه راجع به آن مقالات و بررسی های گوناگون توسط معماران و کاردانان این حوزه صورت گرفته است. در اینجا قصد بر این است که صرفاً از دید گردشگری که شبی را در این کاروانسرای کهن به روز رسانده است و از حال و هوای آن یک شب سخن به میان آید.
مشاهده متن کامل نقد و بررسی

نقد و بررسی هتل عباسی اصفهان به قلم فاطمه تفویضی
تاریخ: 1396/01/29

تجربه لذت بخش زندگی در یک خانه قدیمی بسیار بزرگ و مجلل با باغ بسیار زیبا و فرح انگیز. بسیار بزرگ و مجلل با سالن های بزرگ پر از تزئینات ( آینه کاری، گچ کاری، نقاشی های بسیار زیبا و کارهای چوبی فاخر) مانند یک کاخ قدیمی مجلل باغ بسیار زیبا و سرسبز و مفرح رستوران ها و چایخانه های سنتی رفتار بسیار زیبای کلیه کارمندان هتل صبحانه بسیار عالی و واقعا منحصر به فرد پذیرایی گارسن ها بسیار حرفه ای و محترمانه اتاقهای رو به حیاط سکوت و آرامش کافی برای استراحت در اتاق را داشتند. سوییت قاجار بسیار زیبا با نقاشی و گچبری های سقف و دیوار نقاط ضعف: هنگام ورود و خروج محل مناسب برای پارک ماشین جلوی در هتل نبود و کسی برای تحویل گرفتن چمدانها نبود اتاقهای رو به خیابان در شب سر و صدای خیابان را دارند اتاقهای رو به خیابان و چشم انداز نیاز به رسیدگی و نوسازی دارند
مشاهده متن کامل نقد و بررسی

نقد و بررسی هتل عباسی اصفهان به قلم مژگان رئوف رحیمی
تاریخ: 1393/09/09

روز چهارشنبه دهم آبان هزاو سیصد و نود و یک به سمت اصفهان حرکت کردیم، ولی تاریخ سفرمان برمی‌گردد به یک ماه قبل، وقتی که برای تعطیلات پاییزی برنامه ریزی می‌کردیم. مثل همیشه با اعضای خانواده دور هم نشسته بودیم و رایزنی می‌کردیم، معمولا قبل سفر، جاهای مختلفی مطرح می‌شد و بر اساس نکات مثبتی که به نظر همه می‌رسید انتخاب می‌کردیم. این بار اصفهان انتخاب شد. چندین بار از سایت هتلیار رزرو کرد بودیم و این بار نیز. وقتی عکس و مشخصات هتل‌ها رو می‌دیدیم، هتل عباسی خودنمایی کرد و برگزیده شد. از لحظه‌ای که وارد جاده شدیم شروع کردم به عکس انداختن، هر فریم از آسمان مثل یک تابلوی زیبای نقاشی بود. بعد از ظهر رسیدیم به نصف جهان. ورودی شهر شلوغ بود، تعطیلات عید-غدیر- افراد زیادی رو به خیابان کشانده بود. حال و هوای جشن کاملا حس می‌شد. به سمت خیابان آمادگاه رفتیم، این اسم به دلیل استفاده‌ی هتل کنونی به عنوان آمادگاه پادگان اصفهان در سال‌هایی نه چندان دور هنوز باقی است و آن روزها رو یادآوری می‌کند. بعد از عبور از چند خیابان و چهارباغ سرانجام رسیدیم: "مهمانسرای عباسی". هنوز این حس را نداشتم که پا به کاروانسرایی می‌گذارم که خشت خشت آجرها، کاشی‌ها و تزئیناتش شاهد داستان‌های سفراند. ماشین را از رمپ پارکینگ داخل بردیم و با آسانسور وارد لابی شدیم. اینجا دنیایی متفاوت از بیرون بود، سرسرایی مجلل و باشکوه و مقابل درب ورودی اصلی منظره‌ای بود؛ گویی نمایی از بهشت، درست پس از جهنم شهر. وقتی وارد حیاط مرکزی شدم، سفری کردم به دوران کودکی؛ آن روزها سریالی می‌دیدم به نام "هشت بهشت" از قصه‌های جاری در یک کاروانسرا، که هر شب راوی داستان از سفرها و ماجراهای سفرش می‌گفت. همه در حیاط مرکزی کاروانسرا به دور آتش حلق می‌زندند و تا صبح، نه از گرمای آتش، که از سفر پخته‌تر می‌شدند؛ بسیار سفر باید... حیاط مربع شکل، با اتاقک‌های یک و دو طبقه‌ی اطرافش، با تزئینات اصیل ایرانی و رنگ سفید؛ آبی زلال جاری در نهر فرشادی، گل‌ها و گیاهان؛ همه و همه یاد زندگی شهری را کمرنگ میئکرد. این فضا آنقدر دلچسب و دوست داشتنی بود که نمی‌خواستیم از دستش بدهیم. از میان یکی از این حجره‌ها راهی به سوی ساختمان مجاور باز می‌شود که جدای از این ساختمان، مدرن و امروزی است. با نمای از آجر و محوطه‌ای سرسبز و زیبا. چمدان‌ها را داخل اتاق گذاشتیم و برگشتیم به حیاط، ساعت‌هایی که کنار نهر به گفت و شنود و خنده گذشت، خاطره‌ای شیرین شد. پس از کمی استراحت گشتی در اطراف زدیم : مدرسه‌ی کنار هتل، بازار هنرهای دستی، چهار باغ و هشت بهشت. بناهای خشتی، آجری، با تزئینات کاشی؛ گویی با گِل آدمیت من بسیار عجین شده است. حالا هم که به عکس‌های آن روزها می‌نگرم، بخشی از وجودم در گوشه و کنار آجرکاری‌ها جامانده است. روز بعد، در تالار فیروزه که ظاهرش همچون ساختمان محل اقامتمان مدرن بود ولی داخلش رنگ و بوی معماری اصیل ایرانی داشت، صبحانه خوردیم. از پله‌کانی مارپیچ پایین رفتیم و از دیواره‌ی آجری ورودی فاصله گرفتیم. نقوش هندسی با ترکیب رنگ طلایی و فیروزه‌ای، در دیوارها و سقف، نرده‌های چوبی کار دست استادکاران، چاشتی متفاوت را در خاطرم ثبت کرد و روزی دیگر را در نصف جهان آغاز کردیم. پیاده به سمت نقش جهان راه افتادیم و در راه لابه‌لای گیاهانِ میان بولوارها قدم زدیم و مشاعره کردیم و خاطره ساختیم. وقتی از بالای عمارت عالی قاپو صحن نقش جهان را می‌دیدم، حس کردم که سلطانی هستم از عهد صفویه و نظاره‌گر بازی چوگانم! نجوای زندگی از بازار و حجره‌ها به گوش می‌رسید و صدای چرخِ کالسکه‌ها، سم اسب‌ها روی سنگ‌فرش هنوز در گوشم است. وقتی درصحن اصلی مسجد سرم را به سوی گنبد بلند کردم، همراه با پرتو نور از زمین بلند شدم، سبک اوج گرفتم، آرام شدم؛ خالی شدم، نزدیک شدم به خاک وجودم. برای صرف ناهار به هتل برگشتیم و این بار در رستوران مجلل ساختمان اصلی، در سالنی بزرگ، آیینه‌کاری شده همراه با گچبری و تذهیب و نقاشی بودیم. از پنجره‌های سالن حیاط پیدا بود و نور با شکل‌های هندسی و رنگارنگ روی میزمان می‌تابید. سفره‌‌ای رنگارنگ پیش رویمان بود، مملو از خوراک و رنگ و شکل و نور. برای استراحت به سرسرای اصلی برگشتیم ودر نیم طبقه‌ی مشرف به حیاط نشستیم. میان ما و بهشت مرکزی پنجره‌ای به غایت زیبا، با فرم‌ هندسی و بخش‌بندی اسلیمی قرار داشت و آنسوی پنجره؛ گنبدی فیروزه‌ای، پر نقش و نگار، سربلند و مقتدر نظاره‌گر رفت و آمدها بود. تصویر زیبای روز جایش را به شب داد، ولی نه تاریک؛ پر از نور و رنگ و هیاهو. حیاط پر شده بود از کسانی که کنار نهر و گل نشسته بودند و سفارش چای و آش می‌دادند . افرادی ملبس به پوششِ گذشتگان با سینی‌هایی کارِ دست استادکاران، آن میان در رفت و آمد بودند. پس از تاریکی رفتیم به سمت زاینده رود که آن روزها البته نه تنها زاینده نبود که رود نیز هم. بر روی بستری از خاک که در گذشته صدای جریان زندگی داشت قدم زدیم. سرد و بی روح شده بود، دلم گرفت. عید غدیر نزدیک بود، شور جشن در دل همه موج می‌زد، علیرغم سردی هوا، مردم پر از جنب و جوش بودند. به هتل برگشتیم، شلوغ تر شده بود. صدای خنده و شادی، آب روان داخل نهر، نور زرد روی درختان سبز و گنبد فیروزه‌ای، همه و همه خیره‌کننده بود و دلچسب. کمی کنار نهر نشستیم و چای سفارش دادیم و مردی ردا پوشیده و شال بر کمر، همه‌ی استکان‌ها را در یک دست آورد؛ به یاد قهوه‌خانه‌های قدیم افتادم و هنرنمایی قهوه‌چی. صبح روز بعد از پله‌های سرسرای اصلی بالا رفتیم از راهروی باشکوهی گذشتیم، سراسر گچ‌بری و وارد سالنی شدیم پر از نقش و نگار. پنجره‌‌‌های چوبی، هنرِ دست استادکارانی که شاید دیگر تکرار نشوند. آیینه‌کاری‌های چشم نواز؛ همه و همه طعم صبحانه‌ی آن روز را ماندگار کرد. از هر گوشه‌ی مجموعه جریان زندگی و شور و تکاپو به چشم می‌خورد: افرادی که در سرسرای اصلی نشسته‌ بودند و برنامه‌ی سفر را مرور می‌کردند؛ آنان که در نیم طبقه‌ی بالا با میهانان خارجی خود مشغول گپ و گفت‌ بوده و دیگرانی که در بهشت مرکزی صدای پس‌زمینه‌ی آب را در کنار هوای تازه و منظرِ گل و گیاه و درخت داشتند. ما نیز همراه آنان شده بودیم و در این ثبتِ دقایق شریک. تمامی لحظات این سفر برایم واضح و روشن است، آنقدر که گویی همین دیروز بود که در قلب تپنده‌ی عهد صفوی قدم زدم و جای جایش را از ته دل؛ سیر؛ تماشا کردم و به خاطر سپردم. از روزی که وارد بلوار ورودی شهر شدم تا وقتی که پس از دیدن نقش جهان، عالی‌قاپو، مسجد و بازار و مدرسه، هشت بهشت، سی و سه پل، چهل ستون، منار جنبان، محله‌ی جلفا، کلیسای وانک و حتا گورستان تخته پولاد؛ که مزارها نیز پر نقش و نگار بود؛ اصفهان را بدرود گفتم و به سوی تهران حرکت کردم. اما هنوز می‌دانم که بسیار سفر باید... پاییز 1393 خورشیدی
مشاهده متن کامل نقد و بررسی

نقد و بررسی هتل عباسی اصفهان به قلم مهدی
تاریخ: 1393/07/05

در شهر اصفهان بسوی خیابان چهارباغ عباسی،ابتدای خیابان آمادگاه که قدم بردارید به نامی بزرگ از بناهای این مرزوبوم می رسید هتل شاه عباسی اصفهان این اقامتگاه بین المللی بی نظیر و بی همتا تزئیناتی بی بدیل از هنر عصر صفوی را به عنوان زیباترین و تکامل یافته ترین سبک معماری اسلامی ایران در دل خود جا داده که میهمانان هتل را چنان شیفته خود میکند که کمتر مسافر هنردوستی را توان دل کندن از این زیبایی ها میدهد برای مسافری که به شهر زیبای اصفهان قدم می‌گذارد، سکونت در هتل عباسی، همچون بازدید میدان نقش جهان، یک خاطره است. آمدن به این هتل، با طرح‌ها و طاق‌نماهای قدیمی و گچ‌بری‌های زیبا، هم بازدید است و هم بیتوته کردن در یک عمارت تاریخی مدرن شده. البته برداشتن تصویری از حیاط زیبای آن با درختان و گل‌ها و گنبد مدرسه چهارباغ، که به کاروانسرا سرک کشیده، نیز دیوارها و هزاره‌های مینیاتور کاری آن این خاطره را ماندگار می‌کند. بعد از آن همه لذت شاید برای بسیاری این سوال پیش آید که این بنای دلنواز دلنشین چیست و چه سیری را در گذر زمان طی کرده که به اینجا رسیده است امکانات هتل عباسی اصفهان عبارتست از : رستورانهای متنوع کافه تریا چایخانه و سفره خانه سنتی پارکینگ ماشین اجاره ای , تاکسی سرویس سالنهای همایش , سرویس اینترنت پرسرعت 24 ساعته, پرینت , فاکس , اسکن, کپی لاندری , سرویس VIP , پزشک , مترجم, مرکز خرید, فروشگاه فرش, فروشگاه صنایع دستی روزنامه , خیاط خانه , امکانات ورزشی (استخر، استخر کودک،جکوزی، سونای خشک و بخار ، سالن بدنسازی ) , کتابخانه , موزه قرآن , خدمات صوتی تصویری , دستگاه خود پرداز و اینترنت بی سیم. امکانات اتاقهای هتل عباسی اصفهان شامل : سیستم گرمایش و سرمایش , تلفن ,یخچال با مینی بار متنوع , تهویه مطبوع , صندوق امانات , سشوار , حمام با دوش و وان , تلویزیون با کانالهای خبری ماهواره , پنلهای مجهز به رادیو و پخش موزیک , روم سرویس 24 ساعته صبحانه بوفه, امکان تهیه چای و قهوه در اتاق و سرویس اینترنت بی سیم پر سرعت بهره مند است
مشاهده متن کامل نقد و بررسی

نقد و بررسی هتل عباسی اصفهان به قلم سیما - فلاح
تاریخ: 1393/02/11

 هتل عباسی ، یکی از بهترین هتل های استان اصفهان است که از منظر دسترسی به خیابانهای شهر اصفهان ، بخصوص خیابانهای اطراف چهارباغ و میدان نقش جهان و سی وسه پل ، در بهترین و نزدیکترین حالت قرار گرفته است . چنانچه اهل پیاده روی باشید ، میتوانید با یک تیر دو نشان زده ، هم از مناظر زیبای شهر و مکانهای تاریخی آن بازدیدی بعمل آورده و هم ورزشی کرده و بدن خود را ورزیده کنید . البته این کار یک حسن مضاعف نیز دارد ؛ چون به دلیل استفاده از شیرینی ها و گز و پولکی منحصر بفرد اصفهان ، ممکن است دچار اضافه وزن نیز بشوید ، حداقل با این پیاده روی ، به بدن خود فرصت سوزاندن این کالری اضافه را نیز خواهید داد. البته چنانچه اهل پیاده روی نباشید ، باز هم امیدی هست ..نگران نباشید ...در هر جای شهر که باشید ، باز هم به دلیل وجود تاکسی و اتوبوس فراوان ، که از همه سو به هتل نزدیکند ، میتوانید در کمترین زمان به داخل شهر رفته و یا به هتل بازگردید ..البته این را نیز اضافه کنم که راننده های اصفهانی ، آنطوری که من و همراهانم در سفر دیدیم ، بسیار با انصاف هستند و در مقایسه با رانندگان شهر من ، هم میهمان نوازند و هم قانع ؛ پس نگران خرج و مخارج هم نباشید.. ( اصفهانی نیستم ...)
مشاهده متن کامل نقد و بررسی

نقد و بررسی هتل عباسی اصفهان به قلم سید غلامرضا طغرایی
تاریخ: 1393/01/18

 هتل عباسی در یکی از بهترین مناطق مرکزی اصفهان واقع گردیده است. نزدیکی این هتل پنج ستاره به مناطق دیدنی و تاریخی این شهر هنر خیز ، امتیازی بس بالا برای آن محسوب می شود. نمای سنتی ،لابی شیک ،بازار صنایع دستی،باغ مجلل ومزین به گلهای معطر و روح انگیز،آسانسورهای زیبا و شیک، پارکینگ سر پوشیده،رستوران و کافی شاپ زیبا و در خور هتل پنج ستاره،حفظ ساختار سنتی و تاریخی آن،دسترسی آسان به ورودی تهران از شمال و ورودی شیراز از جنوب،دسترسی آسان به فرودگاه و ترمینال و نزدیکی به مراکز خرید و مکانهای تاریخی از جمله مزیت های کلی این هتل محسوب می شود.
مشاهده متن کامل نقد و بررسی